|
من همیشه تنها بودم
در بیکران دنبال ستاره ای
در شبهای ماتم زده دنبال همدم
تاریکی در وجودم ریشه کرد
تا تنها ترین شدم
هر چه گشتم عشقی بیابم
جزء هوس ندیدم
درشبهای تنهایی ستاره ای ندیدم
بهر اشنایی گریستم
چراعشقها همه پوشالی بودند؟
از بس خواستم زمینی نباشم
شدم ستاره تنهایی
حالا هم میگویم منم ستاره تنهایی
منم ستاره ی فضایی
دل بریدم از عشق زمینی
خودم نور شبهایم شدم
میدانم عشق ابدی فقط خداست
|